1. Колтуктан жөлөп атка мингизүү, аттандырып узатуу. Аткарып досун колтуктап («Эр Табылды»). 2. Бир жакка жөнөтүү, жиберүү. Абыкени баш кылып, Алтымыш мерген аткарып («Манас»). Колдун баарын аткарып, Коштоосуна ат алып («Эр Табылды»). Ал менин жалгыз уулум болчу. Мен аны чоң согушта жоого аткаргам (Үмөталиев). Кызды күйөөгө узатуу, үйдөн чыгарып жөнөтүү. Аткарды Абдыракман кызын дешип, Айтышкан эчак эле уккан, билген (Үмөталиев).

Иш жүзүнө ашыруу, орундатуу, иштөө. Ашыр тапшырманы ак ниеттүүлүк менен аткарчу (Сасыкбаев). Дмитрий абышка беш нормадан аткарат (Сыдыкбеков). Эки жолу Абдылда Ракыяны сүйгөн жигит болуп роль аткарган (Байтемиров).